خدا همان گنجشكیست كه صبح ها برايت ميخواند
و نوری که بر تو میتابد و هوایی که نفس میکشی و هرقدمی که برمیداری
و خدا در جمله‌ی " عجب شانسی آوردم " است..

.

.

»»یعنی میاد یه روزی که شبا خوب‌بخوابم که هی از جا نپرم...هی پسرک دست نکنه تو موهامو بچرخونه‌و‌گره نخوره و از درد نپرم..که هی تا چشمام میاد گرم بشه نگه آب می خوام...و این بی خوابیا ریشه از قدیم داره..مادرشدن چندین برابر تشدیدش کرد....!!!

روزا همینطور میگذرههمینجور احساس یأسی که باهامه بی حوصلگی که باهامهمادرر ناکافی بودنی که باهامه و خشم و فریاد و‌ناشکری که سر این دو‌طفل معصوم آوار میشهگاهی میگم خیلی شیطنت می کنن و حقشونه و مگه من رباتم و گاهی میگم حق ندارمدگاهی تا این حد باهاشون تند برخورد کنم و باید مدیریت بهتری داشته باشم..و ناراحتی...استرس...دلشوره و بغضی که گاهی با دیدن یه عکس...یه‌نوشته میشکنه...از ۱۸دی...از وقتی نت ها وصل شد...کاش می شد بویِ بهبود ز اوضاع جهان شنید...افسوس...

• رفتم آرشیو شهریور ۱۴۰۲ رو‌خوندم...چقد غم...چه‌روزای سختی... •• دلم‌می‌خواد یه تفنگ ساچمه ای بی خطررر داشته بودم هرکی سرفه کرد و جلو دهنشو‌ نگرفت شلیک کنم بهش! •••حقیقتا وقتی ماشین در خونه گذاشته و در ظاهر بی تفاوت از خونه بیرون میام و سوار اسنپ می شم می خوام خودمو‌تکه تکه کنم !!! •••• خانه تکانی از رگ‌ گردن هم نزدیک تر شده ولی سوال اینست آیا به خانه های بالای‌ یک بچه هم‌تعلق می گیرد یا نه؟!

شماره ۴ خونه ی ما یا همون فسقلیِ شماره ی ۲از صبح زود بیدارباش زد... دیشب دیر خوابید و خوشحال بودم که در روز جاری صبح حداقل تا ساعت ۱۰ می خوابه و میتونم اساسی کتاب بخونم قرآن بخونم و به کارای آشپزخونه برسم!ولی همه ی اینا یه پیشنهاد بود برای مغزم...چون بیدار شد و...سناریوهای مغزم تبدیل شد به دو ماشین لباس شستن و پهن کردنش...و بعد اگر اجازه بفرماین سرامیکا رو تمیز کنم...البته که فعلا در این مرحله هستم: غذا نمی خوام، بیسِکِت(بیسکوییت)می خوام،آب نمی خوام،شربت می خوام و ادامه دارد !!!صدای بابک جهانبخ